“Young Washington” — Finaldeki Bağış Çağrısıyla Kendi Ayağına Sıkan Bir Biyografi
Jon Erwin’in yönettiği, Angel Studios’un yapımcılığını üstlendiği film, George Washington’ı mitleştirmeye çalışırken kapanış jeneriğine eklediği bağış çağrısıyla neredeyse tatmin edici olabilecek bir biyografiyi zehirliyor.
Başka hiçbir büyük stüdyo Angel Studios kadar muhafazakar Hıristiyan ve Amerikan değerlerine hizmet vermeye kendini adamış değildir ve başka hiçbir stüdyo Amerikalıların aslında bu değerleri paylaştığına bu kadar az inanmamaktadır. Diğer yapımcılar filmlerini sinemalarda yayınlayıp izleyicilerin bilet almasını beklerken, Angel Studios en şoven, en dini filmlerini kapanış jeneriğine yapılan son dakika bağış toplama çağrısıyla bitirmekte ısrar ediyor.
Jon Erwin'nin yönettiği, yapımcılığını üstlendiği ve ortak yazdığı 'Young Washington'de William Franklyn-Miller, George Washington. He'll'yi canlandırıyor ve sonunda Amerika'nın ilk başkanı oluyor, ancak önce liderlik hakkında bazı değerli dersler alması ve Fransızları ağır çekimde arkadan tekmelemesi gerekiyor. Başlık, John Ford's 1939 ' Young Mr. Lincoln''yi çağrıştırıyor - ancak Erwin Ford değil ve Franklyn-Miller, Henry Fonda değil.
Tüm bu karşılaştırmaları bir kenara bırakırsak, Founding Father. His'nin ilk sahnelerdeki çocuksu, yavru köpek ciddiyeti yavaş yavaş acımasız, hak edilmiş bir ciddiyete dönüştüğü için Franklyn-Miller idare edilebilir. Erwin'nin yönü son derece yetkindir; 1750'lerin Virginia ve Ohio'sunu canlı, çeşitli tonlarla boyuyor. Kostümler ve setler de ikna edici.
Ancak oyuncu kadrosu Kristopher Kimlin's sinematografisi kadar tutarlı değil. Virginia. Kelsey Grammer'nin Lieutenant Governor'si olay örgüsünü ilerletmeye kararlı olduğundan, Sir Ben Kingsley filmin çoğunu bir masanın arkasında geçiriyor; Andy Serkis, Braddock'yi basit bir palavracı gibi oynuyor. Mantıklı ve alaycı bir milis rolünü oynayan Only Angus Castle-Doughty, sahneleri çalmaya kararlı görünüyor ve bulunduğu her filmde bundan sıyrılıyor.
Young Washington' o kadar mekanik bir biyografi ki küçük hatalarına odaklanmamak elde değil. Her şeyden önce temaları hiçbir zaman tutarlı değildir; film tarihin çirkin yönlerine hiç ilgi göstermiyor. Washington, içinde bulunduğu koşulların adaletsizliğinden hareket ediyor; okula gidememek, İngiliz ordusuna katılamamak. Ancak filmin kendi itirafına göre on tane köle sahibi var. Washington'nin yardımcı öğeleri hiçbir zaman ekranda görünmez; Diyalogda onlardan bir kez bahsedildiğinde, ailesinin hayır kurumundan yararlananlar olarak tanımlanıyorlar.
- yüzyılda Founding Fathers'nin basit bir portresinin satışı zor. Fransızlarla ağır çekimde düello yapan ve dizanteri dolu at sırtında gösteriler yapan bir Washington'yi izlemek, filmi ciddiye almayı imkansız hale getiriyor. Amerika'nın 250. doğum günü için yapılan, mısırla beslenen bu ısrarcı yapım iyi bir gişe bile yapabilir; ancak Angel Studios'nin bunu bilmesinin hiçbir yolu yok çünkü bilet satış rakamları gerçek izleyici sayılarından çok daha yüksek olabilir. Bağış toplama kumarının sahtekarlığı, aksi halde başka bir yapay biyografi olabilecek şeyi zehirliyor.