“The Odyssey” — Nolan’ın Tunç Çağı Destanı Görkemli Ama Kalbi Soğuk
IMAX 65 mm formatında çekilen Christopher Nolan imzalı “The Odyssey”, Matt Damon ve Zendaya’nın başrollerinde büyük bir mitolojik yolculuk sunuyor; ancak Rolling Stone’a göre teknik ihtişamına zaman zaman duygusal bir soğukluk eşlik ediyor.
Rolling Stone'deki David Fear's incelemesine göre, Christopher Nolan's 'The Odyssey', yönetmenin bugüne kadar denediği en cesur resmi deney: Homeros'un destanını IMAX 65 mm'de, çoğunlukla gerçek mekanlarda ve minimum dijital efektlerle sahnelemek.
Matt Damon's Odysseus baba, koca, savaşçı, kraldır ve Bronze Age. With'de kaybolmuş bir ruhtur, sakalı ve yorgun bakışları, çok fazla şey görmüş bir adamın huzursuzluğunu taşır. Zendaya (Penelope), Tom Holland (Telemachus), Anne Hathaway (Athena), Charlize Theron (Calypso), Lupita Nyong'o ve Robert Pattinson, kadronun geri kalanını tamamlıyor.
Ne doğru oluyor? Nolan'nin kamera kompozisyonları epiktir: Ithaca kıyılarındaki uzun çekimler, Tepegöz mağarasının karanlık iç mekanları, siren sekansındaki ses tasarımı. Ludwig Göransson's skoru tanıdık Nolan yoğunluğuna sahiptir ancak aynı zamanda eski bir tonu da yakalar. Damon'nin performansı Cooper'ın 'Interstellar' filmindeki performansından bu yana yaptığı en duygusal çalışma oldu.
Nerede tökezliyor? Fear'a göre Nolan'nin diğer filmlerinden tam olarak beklediğimiz yer: karakterler arasındaki yakınlık. Filmin duygusal omurgası olması gereken Penelope - Odysseus ilişkisi soğukkanlı ve mesafeli kalıyor. Zendaya'nin performansı iyi ancak karakterin ekran başında kalma süresi çok az. Telemachus alt grafiği de aynı sorundan muzdariptir.
Kararı. 'The Odyssey', Nolan'nin 'Dunkirk'ten bu yana görsel açıdan en etkileyici filmi; Sinemada IMAX 65mm'de izlenmeyi gerektiren ender bir deneyim. Ancak Homer'ın gerçek gücü olan yuva özlemi bazen gösterinin gölgesinde kaybolur. Bu ödül sezonunda teknik kategorilerde güçlü bir rakip ama Nolan'nin kariyerinin zirvesi değil.