“The Last One for the Road” — Yaşlı Ayyaşların Venedik Yolundaki Trajikomik Serüveni

Francesco Sossai'nin yeni filmi "alkolizm" gibi şüpheli klinik terimlere pek inanmıyor. Bunun yerine sarhoşluğa, bulanıklığa, üzüntüye ve ara sıra yaşanan mide bulantısına alaycı bir hoşgörüyle bakıyor; günün her saatinde içmeye devam etme süper gücüne sahip orta yaşlı sarhoşların trajikomik iyimserliğine göz kırpıyor, her zaman "sadece bir tane daha" istiyor. Filmin başında ve sonunda tekrarlanan aynı anlamsız şaka her şeyi özetliyor: kalıcı bir vedanın eşiğinde olan biri hayati bir tavsiye verir ama bu, anlaşılamayacak kadar anlaşılmaz bir şekilde ortaya çıkar.

Bu bir yol filmi, bir dost filmi, biraz başıboş bir tüylü köpek hikayesi; reşit olmayı reddeden bir reşit olma hikayesi; tatlılığın silinip gittiği acı-tatlı bir komedi. Doriano ( Pierpaolo Capovilla ) ve Carlobianchi ( Sergio Romano ), küçük dolandırıcılıkların kıyısından geçen, sürekli iyi niyetli iki sarhoş, ağızdan ağıza orta yaşlı serserilerdir. Ortakları Genio'nin (Andrea Pennacchi) bir fabrikadan neredeyse bedavaya çaldığı tasarım gözlükleri satmaktan arta kalan lüks bir arabada yaşıyorlar.

When Genio, yıllar sonra Venedik'e döneceğini duyurur. İkili yola çıkar ancak saçma bir hata onu özlemelerine neden olur. Yolda, başka bir öğrenciye karşılıksız özlem duyan genç bir mimarlık öğrencisi olan Giulio (Filippo Scotti) ile tanışırlar. Doriano ve Carlobianchi bunu hissediyor ve biraz sinirlenen Giulio, iki adamla birlikte takılmayı kabul ediyor. Onu Carlo Scarpa's postmodernist Brion'un mezarına götürürler; Somut biçimlerin ortasında duran, ölüm üzerine bir meditasyon olan film, karakterlerin de sessizce kendi hesaplaşmalarını yaptıklarını ima ediyor.

Sossai, Venedik'i hiçbir duygusallık belirtisi olmadan gösteriyor: Santa Croce'ye ve İtalya'nın "Luton havaalanı" Treviso'ya kısa bir bakış. Filmin ana konusu Doriano ve Carlobianchi'nin Giulio'nin romantik yarasını iyileştirip iyileştiremeyeceği; belki de aslında iyileştirdikleri şeyin Genio. Giulio'ye olan özlemleri olduğu ortaya çıkar ve Genio'nin asla olamayacağı gerçek üçüncü silahşör olur. Öğleden sonra tökezleyen bir sarhoş gibi, nereye götürürse götürsün burnunu takip eden sevimli bir film.