“Voicemails For Isabelle” — Yanlış Numaradan Doğan Sıcacık Bir Romantik Komedi
Zoey Deutch ile Nick Robinson arasındaki uyum, ölen bir kız kardeşe bırakılan sesli mesajların yanlış telefona ulaşmasıyla başlayan son derece sıra dışı bir aşk hikâyesini sırtlıyor.
Empire'deki Jordan King's incelemesine göre, Voicemails For Isabelle, klasik "yanlış numara" romantik komedi cihazını kederle birleştiren beklenmedik derecede hassas bir tür karışımıdır. San Francisco'de kaotik bir hayat yaşayan gelecek vaat eden bir pasta şefi olan Jill (Zoey Deutch), ölen kız kardeşi Isabelle'ye her gün bir sesli mesaj bırakıyor; bu mesajlar onun hem terapisi hem de günlüğü görevi görüyor.
Sorun şu ki, mesajlar artık Isabelle'nin eski numarasına ulaşmıyor; bunun yerine Wes'nin (Nick Robinson) yeni iş telefonuna ulaşırlar. Wes Teksaslı bir emlakçıdır; düzenli, temkinli ve biraz kırılgandır. Çok geçmeden kendini Jill'nin sesini duymayı sabırsızlıkla beklerken bulur. Klasik romantik komedi senaryosu şöyle: Wes ona gerçeği söylemeli mi, ne zaman söylemeli ve söylediğinde ne olacak?
Filmin gücü eşleştirmesinden geliyor. Zoey Deutch, karakterin dağınıklığını, mizahını ve altta yatan kederini aynı anda barındırıyor; Nick Robinson onu sessiz ve dikkatli bir performansla dengeliyor. Empire'ye göre en iyi sahneler, ikisinin aslında birbirine bakmadığı sahnelerdir: Yalnızca sese dayalı bir yakınlık, filmin duygusal omurgasını oluşturur.
Yönetmen bazen güvenli davranıyor ve sonlara doğru romantik komedi formülüne çok fazla dayanıyor. Ancak King'e göre Voicemails For Isabelle'nin gerçek başarısı, "kederli olduğunuz biriyle konuşmaya devam etme" fikrini bir hileden filmin atan kalbine dönüştürmektir. Sıcak, hüzünlü, izlemesi kolay bir romantik komedi.