"Voicemails For Isabelle" — Yanlış Numaradan Doğan Sıcak Bir Romantik Komedi
Zoey Deutch ve Nick Robinson'ın kimyası; ölmüş kız kardeşe bırakılan sesli mesajların yanlış telefona ulaşmasıyla başlayan sıra dışı bir aşk hikâyesini taşıyor.
Jordan King'in Empire'da yayımlanan eleştirisine göre Voicemails For Isabelle, romantik komedinin klasik "yanlış numara" motifini yasla harmanlayan, beklenmedik ölçüde hassas bir tür karışımı. Jill (Zoey Deutch), San Francisco'da kaotik bir hayat süren, umut vaat eden bir pastacı; ölen kız kardeşi Isabelle'e her gün sesli mesajlar bırakıyor — bu mesajlar onun için hem terapisi hem günlüğü.
Ne var ki mesajlar artık Isabelle'in eski numarasına değil; Wes'in (Nick Robinson) yeni iş telefonuna düşüyor. Wes, Teksaslı bir emlakçı — düzenli, temkinli, biraz kırılgan. Jill'in sesini duymayı bir süre sonra bekler hale geliyor. Klasik rom-com kurgusu buradan doğuyor: Wes gerçeği söylemeli mi, ne zaman söylemeli, söylediğinde ne olacak?
Filmin gücü ikili oyunculuktan geliyor. Zoey Deutch, karakterin dağınıklığını, mizahını ve altındaki yasını aynı anda tutabiliyor; Nick Robinson ise sessiz, gözlemci performansıyla dengeliyor. Empire'a göre en iyi sahneler ikilinin aslında birbirini görmediği anlar: Ses üstüne kurulan yakınlık, filmin duygusal omurgası.
Yönetmenlik zaman zaman güvenli oynuyor ve sonlara doğru rom-com formülüne fazla teslim oluyor. Ama King'e göre Voicemails For Isabelle'in asıl başarısı, "yas tutulan biriyle konuşmaya devam etmek" fikrini bir bahaneden çıkarıp filmin kalbi haline getirmesi. Sıcak, hüzünlü, izlemesi kolay bir romantik komedi.
Kaynak: Empire — Jordan King